• Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Auto width resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color
  • red color
  • green color
KOSTANAY1879.RU | Костанай и костанайцы! | Портал о городе и жителях
Главная arrow Творчество arrow Творчество arrow Стихотворения Беимбета Майлина (на казахском языке)

Стихотворения Беимбета Майлина (на казахском языке)

Печать E-mail
Автор Administrator   
22.09.2015 г.

1920-е годы

 

Құбақан

Құбақан оң да болды, сол да болды.

Құбақан тарам-тарам жол да болды.

«Оң», «солды» шарласа да шарты келіп,

Жылтырақ қара портфель қолда болды:

 

Алтыннан көзілдірік көз де болды,

Жыбырлап аузы үзілмес сөз де болды.

Кешегі таудай мінін бүгіп жойып,

Құлпырып сағатында өзге болды.

 

«Значит», «так сказать» нақыл болды,

Жел қайдан шықса соған жақын болды.

Кешегі кеселді ісін бүркеп, тағып,

Кеуде ұрып, жұрт көзінше батыр болды.

 

Аяғын кердең, кердең, кердең басты,

Кердеңдеп қыруар жұрт, елден асты.

Қай жерден жалт берерін қайдан білдік,

Қыр өтіп, әзірінше белден асты.

 

Құбақан құбылуды қашан қояд?

Қоймаса елдің тезі қашан жояд?

Шермиген қара портфель тырс-тырс шертіп,

Шығымсыз документке қашан тояд?!

                             1928 год

 

Кедейлер

Сенің арың зарлайтыным өмірде.

Сенің арын арлайтыным өмірде.

Сен не көрсең, мен де соны көремін,

Белді біғам ауырға да, жеңілге.

Сен жыласаң, көзден жасым тамшылар,

Сен қуансаң, қайғы-шерім аршылар.

Айт өлеңді, ен даланы жаңғыртып,

Қойшы-қолаң, кеше жүрген малшылар!

Қамысты өзен, құрақты көл, ен дала,

Құсы шулар, мал дабырлар ел-дала...

Лағнет оқып, бәріне де қол сілтер,

Өміріңе селт етіп пе ең бишара!

Қан боп қатқан жаралы еді жүрегің,

Құрт жегендей кептің, семдің, жүдедіп.

Таң алдында – шырт ұйқыда жатқанда,

Сен жылаушы ең, жүгіріші ең, білемін!

Жалба-жұлба ерді салып торыңа,

Бір шабан мал тап болғандай сорыңа:

«Кіс-кіс» деуші ең көзге ұйқын тығылып,

Құрықшаңды іліп алып қарыңа.

Құба жоңға шығып алып белеске,

Рақаттағы түскен кезде ел еске,

Мұнды әндерге салмайтын ба ең зарланып,

Аттан түсіп, шарт жүгініп белесте!..

Ащы даусың кетпеп пе еді алысқа,

Бой жеңдіріп ыза аралас намысқа.

Жас жүрегін тырнамап па ед лобытып,

Тезек теріп жүрген «күңнің» алыста,

Екі жақта зарланып ең екеуің,

Сезініп ең бір жарық күн жетерін...

Бостандықты алғанынды қай түрде,

Айта берсем, тым ұзаққа кетемін.

Жылай-жылай, колын жетті тендікке!

Кім салады енді сені кемдікке?

Бүгінгі күн – шын куанар мейрамың,

Салшы әнге, бойын жазып кеңдіңте!

Ащы дауысың ен даланы күңрентсін!

Ащы қайғы – көңілдегі кір кетсін!

Шын қаһарман жұбайынан айрылып,

«Қалқам» деген ауру көңілін тербетсін!

Сен жыласаң, көзден жасым тамшылар,

Сен қуансаң, қайғы-шерім аршылар.

Айт өлеңді, ен даланы жаңғыртып,

Қойшы-қолаң, кеше жүрген малшылар!..

                         Октябрь 1922 года

Последнее обновление ( 22.09.2015 г. )
 

Добавить комментарий


« Пред.   След. »

Из фотоальбома...


9 Мая 2017 года


"Вхождение" в роль


Детдомовцы разных лет в Доме пионеров

Для Вас, костанайцы

Новый сайт КОСТАНАЙ.ТВ

ВНИМАНИЕ

Поиск генеалогической информации

Этот e-mail защищен от спам-ботов. Для его просмотра в вашем браузере должна быть включена поддержка Java-script

 Инструкция как перевести деньги на КИВИ-кошелек

 

 
 

Друзья сайта

       Новый костанайский сайт

Время генерации страницы: 0.451 сек.